De dochter, Durlacher, Jessica
Persoonlijke leeservaring van "De dochter"
Het opvallende aan dit boek vond ik vooral het overdadige gebruik van bijvoeglijke naamwoorden die Max voortdurend gebruikt om zijn geliefde Sabine te beschrijven.
Daar komt bij dat het gebruik van Joodse termen ook nogal eens overdreven werd. Ik kreeg de impressie dat Jessica Durlacher iets te graag wilde laten zien dat ze research voor haar boek had gedaan. Maar dit zijn enkel kleine bezwaren. De verhaallijn op zich is best aardig. De mysterieuze verdwijning van Sabine spoort je als lezer toch aan om verder te lezen en zo de plot te ontdekken. Als ze na de hereniging met Max dan vervolgens voor de tweede keer verdwijnt krijg je als lezer toch een tweestrijdig gevoel. Aan de ene