Blauwe maandagen, Grunberg, Arnon
Beschrijving
Uitgever: Wolters-Noordhof Groningen en Wolters Plantyn DeurnePlaats en jaar van uitgave: Groningen/Deurne 2001
Eerste druk: 1994
Mijn eerste persoonlijke reactie
vreemd: Het was een heel vreemd boek. Er werden ontzettend veel details beschreven. Ook waren de levensomstandigheden van de hoofdpersoon niet normaal.droevig: De hoofdpersoon heeft veel meegemaakt en hij verschuilt zich door altijd dronken te zijn. Ook kan hij niet echt van iemand houden.
Interessant: Normaal lees je altijd boeken over een hoertje maar ik had nog nooit een boek over een hoerenloper gelezen.
Samenvatting
Deze samenvatting heb ik van leerlingen.hetassink.nl gehaald dus ik neem aan dat het een goede samenvatting is.De samenvatting is een aangepaste versie naar een samenvatting van www.collegenet.nl
Deel 1: Ik heb nog twintig paarden in Berlijn
De vader van Arnon handelde in postzegels, althans dat vertelde hij aan moeder en Arnon. Als vader op reis ging mocht Arnon vaak mee. De reizen duurden maar kort, een of twee dagen. De vader ontmoette dan mensen in cafés waar veel wodkaatjes gedronken werden. In de trein aten vader en zoon koosjere worstjes, maar vaak aten ze ook niet-koosjere worst en poffertjes en gebak. Toen de vader dood was werd inderdaad een kluis vol kostbare postzegels gevonden. Ze waren wel een hoop waard, maar het waren er minder dan Arnon verwacht had. Vader bleek in Berlijn ook een rijschool voor gehandicapten te bezitten. Er moest elk jaar geld bij omdat er geen hond meer naar die rijschool kwam. Op advies van de notaris werd de rijschool verkocht. Vader werd in Israël begraven omdat zich daar de zus van Arnon bevond. Die kon niet naar Amsterdam vliegen omdat zij 9 maanden zwanger was. Na de begrafenis zat de familie een week lang op dozen en at bonensoep. Die werd gekookt door de vrienden van de zus omdat je zelf niet mag koken als je in de rouw bent.Deel 2: Rosie
MartinimartinArnon had zijn haren kortgeknipt en strak achterovergekamd om te lijken op de acteur die in 'Tender is the night' speelde. Met school ging hij op werkweek in Someren. Het was ten tijde van het wereldkampioenschap voetbal in Mexico en Arnon voelde zich Maradonna. Op weg naar een klokkenmuseum viel Arnon van zijn fiets af. De kniewond moest hij zelf verzorgen. Rosie hielp hem de kiezelsteentjes eruit te trekken, een goor werkje, net als het vervangen van het verband. Er werden weddenschappen afgesloten wie het meest kon drinken van de Martini die in grote hoeveelheden was ingeslagen in de supermarkt. Martin ging door tot ander halve fles en verdiende daarmee de bijnaam 'Martinimartin'. De leraren dronken minstens evenveel, met name meneer Diels. Die dronk de hele dag jonge jenever en vanaf vier uur ook biertjes. Arnon neemt geen asperges mee naar huis zoals de anderen. Zijn ouders kunnen wel voor hun eigen asperges zorgen. In Amsterdam was het net zo heet als in Someren, dus ging de groep scholieren naar Zandvoort waar ze voetbalden. Thomas bedacht een weddenschap die erop neerkwam dat wie twee flessen Martini dronk met de verleidelijke Natasja mee mocht. Het lukte Martin en het tweetal verdween de duinen in. De rest speelde voetbal, waarbij Arnon het mooiste doelpunt van zijn leven scoorde. Martinimartin en Natasja kwamen