Lijmen, Elsschot, Willem

A. Informatie over de schrijver Willem Elsschot:

Willem Elsschot (pseudoniem van Alfons Jozef de Ridder) werd op 7 mei 1882 te Antwerpen geboren en stierf op 31 mei 1960 wederom in Antwerpen. Hij woonde in Parijs, Rotterdam, Brussel en weer in Antwerpen, waar hij rond 1920 een reclamebureau oprichtte. De figuur Laarmans, de hoofdrolspeler van Lijmen, komt in diverse boeken van Elsschot voor, al dan niet in combinatie met de zakenman/oplichter Boorman.
Willem Elsschot debuteerde in 1913 met de roman Villa des Roses. Daarna schreef hij de novelle Een Ontgoocheling en de roman De Verlossing. De roman Lijmen verscheen in boekvorm in 1924 en viel nauwelijks op bij de critici. In 1932 kwam Elsschot in contact met de mannen van

zonblauw	16 juli 2008 @ 01:03 uur Een leuke samenvatting. Bij de ‘Bedoeling’ kan wel wat ingevuld worden. Matthijs de Ridder wees er in een boek uit 2007 ‘Aan Borms, Willem Elsschot [...]’ op dat de verwijzingen naar het idealistische verleden van Laarmans een grotere betekenis hebben dan tot nu verondersteld. Dit beperkt zich niet tot het eerste en laatste hoofdstuk, feitelijk is het hele boek ermee vergeven. Laarmans heeft de Vlaamse zaak veil voor het grote geld. De agenten drinken wijn en laten het Vlaamse Kummel staan, en Boor- en Laarman(s) doen mee. Frans is de taal van het bedrog, vandaar de lappen Franse tekst. Bij mw Lauwereyssen die voor moeder Vlaanderen staat (bijv, in de Rue de Flandre woont), gaat het fout met de twee. Ze krijgen berouw dat ze de Vlaamse zaak veronachtzaamd hebben. Het duidelijkst is het belang van de Vlaamse Beweging, die in Borgerhout 1920 tot een toppunt kwam en waarvan Alfons de Ridder zelf een aanhanger was, in het laatste hoofdstuk. De in de steek gelaten moeder van het gedicht wordt door Mw Lauwereyssen vervangen. Het Been is het vervolg in de boetedoening. De mankheid staat voor de teloorgang van het verfranste Vlaanderen. Het been moet er zelfs af. Er zijn talloze verwijzingen naar de Vlaams-Waalse tegenstellingen te vinden. ‘Als je het snapt dan zie je het,’ of woorden van dergelijke strekking van JC.

zonblauw

16 juli 2008 @ 01:03 uur

Een leuke samenvatting. Bij de ‘Bedoeling’ kan wel wat ingevuld worden. Matthijs de Ridder wees er in een boek uit 2007 ‘Aan Borms, Willem Elsschot [...]’ op dat de verwijzingen naar het idealistische verleden van Laarmans een grotere betekenis hebben dan tot nu verondersteld. Dit beperkt zich niet tot het eerste en laatste hoofdstuk, feitelijk is het hele boek ermee vergeven.

Laarmans heeft de Vlaamse zaak veil voor het grote geld. De agenten drinken wijn en laten het Vlaamse Kummel staan, en Boor- en Laarman(s) doen mee. Frans is de taal van het bedrog, vandaar de lappen Franse tekst. Bij mw Lauwereyssen die voor moeder Vlaanderen staat (bijv, in de Rue de Flandre woont), gaat het fout met de twee. Ze krijgen berouw dat ze de Vlaamse zaak veronachtzaamd hebben.

Het duidelijkst is het belang van de Vlaamse Beweging, die in Borgerhout 1920 tot een toppunt kwam en waarvan Alfons de Ridder zelf een aanhanger was, in het laatste hoofdstuk. De in de steek gelaten moeder van het gedicht wordt door Mw Lauwereyssen vervangen.

Het Been is het vervolg in de boetedoening. De mankheid staat voor de teloorgang van het verfranste Vlaanderen. Het been moet er zelfs af.

Er zijn talloze verwijzingen naar de Vlaams-Waalse tegenstellingen te vinden. ‘Als je het snapt dan zie je het,’ of woorden van dergelijke strekking van JC.

Uitgave	2002
Druk	1
Taal	Nederlands