Buitenstaanders, Dorrestein, Renate

Tekstbeleving: persoonlijke reactie en waardeoordeel

Ik vond het een zeer goed boek. Het was niet te moeilijk en toch was het mooi taalgebruik. Het was zowel spannend, meeslepend als schokkend. Enkele delen van het boek waren wel wat smerig. Ik kon voor iedereen wel sympathie opbrengen behalve voor Max en zijn kinderen. Sommige scènes waren wel geloofwaardig en herkenbaar maar andere waren weer heel onwaarschijnlijk, zoals de vampier neigingen van Agrippina. Het hele verhaal was wel waarschijnlijk genoeg om het als waarheid op te vatten. Het verhaal zat wel wat ingewikkeld in elkaar door de vele flash-backs en perspectiefwisselingen. Dit was wel zo gedaan dat je steeds van mening verandert over wat de werkelijkheid is. Het was een zeer origineel verhaal, omdat het origineel geschreven was. Het onderwerp kom je niet zo vaak tegen in boeken. Het einde vond ik wel verassend, dat Laurie eerst als gestoorde werd gezien.

Complete titelbeschrijving:

Uitgeverij Wolters – Noordhoff, Groningen 1983

Buitenstaanders telt 176 bladzijden. Het boek telt 4 hoofdstukken en een nawoord van Tony
van Winssen.

Samenvatting:

Ergens in een drassig gebied staat een zogeheten fasehuis. Dit huis is een onderdeel van een provinciaal psychiatrische inrichting die verderop in het bos ligt. In dit huis, dat wat weg heeft van een spookhuis, wonen vijf patiënten en hun psychiater. Hij is de bedenker van het gezinsproject en geeft onopvallend leiding aan dit gezin. De oudste van de vijf bewoners is Agrippina. Zij is een vrouw van een jaar of zeventig die in het verleden slachtoffer is geworden van geweld en seks. Ze lijdt aan waanvoorstellingen die waarschijnlijk door een h

Uitgave	2002
Druk	14
Taal	Nederlands