Daltononderwijs,
Op de voorkant van deze scriptie staan vogels, het symbool voor het daltononderwijs. Zo komen ze in verschillende vormen, verderop in de scriptie staan een paar van die verschillende vormen.Inleiding
Omdat ik vroeger op de Dalton basisschool ‘De Oosterbrink’ in Boijl (toen was de school nog bezig om een echte Daltonschool te worden, we zaten nog in een experimentele fase) heb gezette, leek het mij interessant om daar mijn scriptie over te schrijven. Ook omdat mijn moeder tot vorig jaar in de ouderraad van ‘De Oosterbrink’ heeft gezeten en had daar nog informatie over. Ik ben naar de directeur, Geert Pijlman, van de Daltonschool geweest en dingen gevraagd, veel praktijk voorbeelden gekregen, foto’s gemaakt en de enquête daar gehouden in groep 7 en 8. Ik beperkt me tot de basisschool, want er zijn ook middelbare scholen die zo werken.
Mijn doelstelling is om meer te weten te komen over het Daltononderwijs in theorie maar ook in de praktijk. Mijn hoofdvraag is daarom ook:
KOMT DE THEORIE VAN HET DALTONONDERWIJS OOK TOT UITING IN DE PRAKTIJK (volgens de leerlingen)?
Ik heb natuurlijk ook nog deelvragen en die zijn:
Hoe en wie is er begonnen met het Daltononderwijs?
Wat houden de drie principes in?
Wat zijn de hulpmiddelen die de leraren gebruiken om dit goed uit te voeren?
Wat vinden de leerlingen ervan?
Ik hoop dat u deze scriptie met veel belangstelling zal lezen en ik hoop ook nog dat u het interessant vindt.
Helen Parkhurst en haar ideeën
Helen Parkhurst (1887-1973) is de grondlegster van het daltononderwijs. Zij werkte van 1905 tot 1913 in het lager onderwijs in Amerika. In deze tijd experimenteerde zij op verschillende scholen verspreid in Amerika, ze kwam er achter dat het onderwijs en de opvoeding in de praktijk met elkaar botsen.
Op haar eerste school tevens haar eerste opgave, een ‘eenmansschooltje’, moest ze proberen om zo goed mogelijk onderwijs te geven, ze had daar veertig kinderen in een klas van verschillende leeftijden. Haar theoretische kennis over hoe kinderen leren lezen, schrijven en rekenen lost haar specifieke probleem niet op. Helen dacht na over haar eigen ervaringen als schoolkind en zij herinnerde zich dan hoe het alsmaar stil zitten, alsmaar luisteren, oefenen en herhalen daardoor nam haar leergierigheid af. Door te luisteren naar de kinderen en met haar probleem kwam ze met de volgende, simpele oplossing: ze doorbrak de voorgeschreven bepalingen van het