Het hemelse gerecht, Dorrestein, Renate
Perspectief:Het vertelperspectief in het boek is een meervoudig personaal perspectief. De ene keer lees je vanuit Irthe en de andere keer vanuit Ange, haar zuster. Er wordt steeds in de derde persoon en in de tegenwoordige tijd geschreven: -Ange: ‘Ze bloedt te hard om te kunnen zien wat ze heeft aangericht. Ze moet afbinden, stelpen, handelen in elk geval.’(120)
-Irthe: ‘Irthe kan aan haar gezicht zien dat het bezoek van de postbode wat haar zuster betreft wel weer eens afgerond mag worden.’ (32)
Ook lees je af en toe vanuit Dixie, het dochtertje van Gilles, of vanuit Henri, de dokter.
Door dit meervoudige perspectief komt het boek heel erg betrouwbaar over, je ziet namelijk de meeste dingen vanuit twee personen. Verder worden er ook behoorlijk veel gesprekken met andere personen beschreven waardoor je een nog beter beeld van alles krijgt. Maar doordat je van zoveel kanten het verhaal te zien krijgt wordt je niet echt beïnvloed door bepaalde personen. Want je krijgt het allemaal van verschillende kanten te zien, en voor wie moet je dan kiezen? Je maakt dus van al de verschillende kanten één totaal beeld en met dit beeld lees je verder.
Wel leef je heel erg met Irthe en Ange mee. Ze zitten in een erg lastige situatie en je hoopt maar dat ze het er het beste van afbrengen. Dit wekt behoorlijk v